OCAK 2026
İki yabancı.
Sonra iki insan.
19.02.2026
Ve bir gün...
Biz olduk.
Çok güldük.
Çok konuştuk.
Çok saçmaladık.
Çok güzel günler yaşadık.
Mişko.
Edaşk.
Minik Fare.
Edaşk
01:42:08
Birbirimizin sesini duymak için dakikalarca arardık.
Konuşacak bir şeyimiz olmasa bile konuşurduk.
Şakalar yapardık.
Gülerdik.
Saatler geçerdi.
Sabah ezanlarına kadar...
Birbirimizin sesinin yettiği geceler vardı.
AYRILDIK.
BARIŞTIK.
Birbirimizi defalarca kaybettik.
Ve defalarca yeniden bulduk.
Belki de bırakmayı hiç öğrenemedik.
STOP.
Çok sevdik.
Çok güldük.
Çok kez birbirimizi bulduk.
Ve çok kez kaybettik.
Ama bazen...
...iki insan birbirini severken bile...
...aynı yolda yürümeye devam edemez.
Senin kalbin artık benimle aynı yerde değil.
Seni değiştirmeye çalışmayacağım.
Seni zorla yanımda tutmayacağım.
Çünkü seni sevmek...
...seni özgür bırakabilmeyi de bilmektir.
Eda...
Hayatımın en güzel anlarından bazılarını seninle yaşadım.
Sabahlara kadar güldüğümüz geceleri...
Birbirimizin sesini duymak için aradığımız dakikaları...
Saçma şakalarımızı...
Mişko dediğimiz günleri...
Edaşk dediğimiz anları...
Minik Fare'yi...
Ve birlikte yaşadığımız bütün güzel günleri...
Hiçbirini kötü hatırlamak istemiyorum.
İyi ki seni tanımışım.
Eda.
İyi ki bir zamanlar biz olmuşuz.
Yaşadığımız her güzel şey için teşekkür ederim.
İyi ki seni tanımışım.
Hoşça kal.
— Ocak 2026 → ∞
THE END